Santuario situado no municipio coruñés de Cedeira, que acolle romeiros durante todo o ano. Recibe o seu nome do "teixo", planta, que os peregrinos se levan á casa polas súas propiedades máxicas.
     O santuario encóntrase sobre os acantilados atlánticos, a 140 km do nivel do mar. Di a lenda que San Andrés Apóstol chegou á zona nunha barca de pedra e non lle gustou o lugar; entón o Señor instouno:

             Queda aquí San Andrés
             que de vivos ou de mortos
             todos te virán ver

     San Andrés estaba triste porque os peregrinos visitaban Santiago pero non se achegaban ao seu santuario. Cristo, que estaba pola zona, tomou unha mazá e ao abrila apareceu San Andrés expresándolle as súas queixas, pregándoo que ou sacase de alí. En resposta ao seu suplica o Señor creou unha fonte e prometeulle que ninguén entraría no ceo se antes non peregrinaba a Teixido. De aí o dito "A San Andrés de Teixido vai de morto quen non vai de vivo".
     Hai quen pensa que peregrinar a San Andrés 7 veces garante a gloria eterna.
     Moitos devotos chegan a pé, mesmo baixando a última costa de xeonllos. Na Fonte do Santo ou Fonte dá norte e dá vida, lávanse e purifican. Algúns mollan un pano, fréganse a zona enferma e déixano colgado dunha árbore. Nesta fonte tamén se fan consultas rituais: o romeiro bota na auga un miolo de pan e espera; se flota a resposta é positiva e se se afunde é negativa. Na actualidade bótanse moedas.
     Dise que moitas almas mortas peregrinan a Teixido acompañadas dun familiar ou ben en forma de animal inmundo: serpes, sapos, lagartos,…y é por iso que a xente coida de non molestar ningún animal.
     Pero non todo é enfermidade e morte. O amor e a vida tamén están presentes: os solteiros collen a herba de namorar para conseguir parella. Esta herba chámase tamén caravel mariño e asóciase co amor ardente, de aí o refrán " A San Andrés van dous e veñen tres".
Tamén crece o xunco "de ben parir" que serve para facilitar o parto. E o "teixo" para asegurar a saúde do gando e escorrentar os tronos e os maleficios.